18 kwietnia
W 1025 roku Bolesław Chrobry został pierwszym królem Polski. Odtąd Polska stała się królestwem. Koronacja Bolesława w ówczesnej Europie była najważniejszym wydarzeniem. Państwo stanowiło w rzędzie monarchii, takich jak królestwa łacińskiej Europy, powstało w imperium króla Wielkiego, od którego wywodzi się słowo „Król". Władza królewska, tak wierzono, iż pochodzi od samego Boga. Król pomazaniec sprawował władzę nad poddanymi z woli Boga i w jego imieniu. Ukoronowany król Bolesław stawał się suwerenem w swoich decyzjach, potwierdzał to swoim panowaniem. W czasie panowania z uporem i nieugiętą wolą, konsekwentnie walczył o niezależność swojego państwa. Był wielkim politykiem, najwyborniejszym mężem stanu.Nieżyczliwy polskiemu władcy kronikarz nazwał go „lwem chytrym", „jadowitym mężem", „lwem ryczącym", „człowiekiem fałszu", „kłamcą", „starym wstecznikiem". Czuł respekt przed jego siłą i skuteczną polityką. Brunon z Kwerfurtu pochwalił polskiego władcę jako księcia „dobrego" i najbardziej chrześcijańskiego, sprawiedliwego, troszczącego się o poddanych i Kościół.
Bolesław utrzymywał jedność państwa i rządził nim przez 34 lata. Wśród potomnych zasłużył na przydomek Chrobrego, czyli dzielnego. Prowadził zwycięskie wojny z Niemcami, zakończone pokojem zawartym z cesarzem Henrykiem II w Budziszynie w 1018 roku.
Cesarstwo uznało suwerenność Polski, zgodziło się na przyłączenie do niej Łużyc i Milka. W wojnie z księciem Rusi Kijowskiej Jarosławem Mądrym Bolesław zdobył Kijów, przyłączył do Polski Grody Czerwińskie, prowadzące szlak handlowy z Kijowa przez Włodzimierz do Krakowa i Pragi, utracone za panowania Mieszka I. Bolesław w ogniach ustawicznych walk zwycięskich prowadzonych siłami wszystkich plemion polskich, zahartował poczucie jedności narodowej i przyzwyczajając do obrony państwa. W Koronie Królewskiej dał symbol jedności i jej ostoję przyszłym pokoleniom z epoki rozbicia politycznego.
Ten symbol stał się hasłem ponownego zjednoczenia w jedno państwo narodowe – pisał historyk Roman Grodecki. Monarchia Bolesława Chrobrego liczyła pół miliona kilometrów kwadratowych. Król zmarł 17.06. 1025 r. Kronikarz Gall Anonim o jego śmierci napisał:
„... z zejściem tedy Bolesława króla spośród żywych zdało się, że i spokój i radość i dostatek razem z Polski odszedł".
Narodziny Polski
Najstarszy kronikarz polski – mnich pochodzący prawdopodobnie z Wenecji, zwany Gallem Anonimem pisał:
„Kraj nasz był bardzo lesisty, obfitował w złoto, srebro, chleb i mięso, ryby i miód. Zasługiwał na najwyższe. Był to kraj gdzie powietrze było zdrowe, rola żyzna, las miodopłynny, wody rybne, rycerze wojowniczy, wieśniacy pracowici". Konie wytrzymałe, woły chętne do orki, krowy mleczne, owce wełniaste.
Państwo Polan
Główną rolę w utworzeniu naszego państwa odegrało plemię Polan, ich siedzibą była Wielkopolska. Na niewielkim terytorium około 5 tys. km² między rzekami Wartą i Notecią oraz Wełną, od 920 r. – 940 r. powstało 18 wielkich silnie umocnionych grodów. Ich datę powstania określono dzięki badaniom archeologicznym u schyłku ubiegłego roku: Poznaniu, Gnieźnie, Ostrowie Lednickim, Gieczu, Grzybowie, Lądzie, Moraczewie i Boninie. Te grody zbudowano w bardzo krótkim czasie, przy sprawnej organizacji i dużym wysiłku ludności. Na budowę polańskich grodów zużyto wszystkie dęby rosnące na gnieźnieńskiej ziemi. Największy gród zajmował 4,7 ha, był otoczony potężnym wałem. Gród poznański miał 438 m długości i należał do największych w Europie. Potężny gród w Wielkopolsce został podbity przez Polan, pod wodzą Piastów. Stało się to za życia księcia Siemomysława, ojca Mieszka I. Możliwe, że urodzony około 930 r. Mieszko jako mały chłopiec był świadkiem powstania państwa, nad którym przejął władzę około 960 roku.
Z rodu Piasta
Gall Anonim w kronice polskiej wymienił pięciu przodków Mieszka I. Założycielem dynastii miał być Piast syn Chościska, ubogi oracz, który przyjął pod swój dach tajemniczych mężów przepędzonych z uczty u niegodziwego księcia Popiela, nie potrafiącego uszanować prawa gościnności. Popiela spotkała kara za srogie rządy, czyny niegodne, przede wszystkim zaś straszne zbrodnie.
Książę zaprosił na ucztę 12-stu stryjów, którzy wzywali go do opamiętania, podał im zatrute wino. Wszyscy zmarli w męczarniach okrutnych a ich ciała wyrzucono do fosy. Gall podaje, że z ciał otrutych wylęgły się hordy myszy (lub szczurów), które zaczęły ścigać władcę. Myszy przepłynęły jezioro, przegryzły się przez mury wieży. Zginął śmiercią najhaniebniejszą. Do dziś u Kruszwicy nad jeziorem Gopło stoi „Mysia Wieża", w której według legendy, myszy zjadły Popiela.
Syn Piasta Siemowit, po podstrzyżynach wzrastał w siłę postępów, rósł w zacności, toteż król ustanowił go księciem Polski.
Siemowit osiągnął godność książęcą, młodość oddał wytrwałej pracy w służbie rycerskiej. Zdobył rozgłos, zacność i zaszczytną sławę, granice swego państwa rozszerzył. Syn Siemowita, Leszek umocnił państwo, a syn Siemomysław „pamięć przodków".
On położył podwaliny pod państwo gnieźnieńskie. O Mieszku Gall Anonim pisał, iż 7 lat od urodzenia był ślepy. Ojciec bardzo przeżył jego kalectwo. W dzień zwyczajnej uczty urodzinowej, obwieszczono nagle, że odzyskał wzrok.
Wytłumaczono to, iż ślepota chłopca oznaczała ślepote Polski, lecz odtąd miało być przez Mieszka oświecone. Miał on uratować Polskę od śmierci w pogaństwie. To pierwszy historyczny władca Polski, taki o którym wiemy z pisanych źródeł, że istniał na pewno.
Polska ochrzczona
Mieszko I przejął władzę po ojcu. Na początku swojego panowania podjął decyzję w naszej historii, kierując się osobistym przekonaniem – szerząc wiarę, że Chrystus jest prawdziwym Bogiem. W 966 roku przyjął chrzest. Tym samym wprowadził swoich poddanych w świat kultury łacińskiej i w wspólnotę ludów chrześcijańskich. Chrzcielnica jego stała się kolebką rodzącego się narodu z znakiem jego tożsamości – jak napisali polscy biskupi w liście pasterskim na jubileusz 1050-lecia chrztu Polski.
Zwyczaj pogański porzucić
W połowie X wieku, największe i najsilniejsze państwa Europy były już chrześcijańskie. Polskę otaczały kraje i ludy pogańskie. Niemieckie Cesarstwo chrześcijańskie do naszych granic zbliżyło się za rządów Mieszka, nie zagrażało Polsce. Na południe graniczyłyśmy z chrześcijańskimi Czechami, opanowana przez nich ziemia Wiślan z Krakowem i Śląsk nie były schrystianizowane. Czechy podlegały zwierzchnictwu Cesarstwa Niemieckiego, książę musiał zacieśnić stosunki z cesarzem Ottonem I Srogim oraz z państwami saskimi. Mieszko wiedział, iż państwa pogańskie uważane są w Europie za gorsze.
Chrześcijaństwo niosło z sobą nowe tradycje i wartości. Mieszko podejmuje decyzję – Wiara w Boga zjednoczy i umocni państwo Polan.
Wprowadzenie religii w całym kraju nie było łatwe. Ludzie bali się zemsty. Jednak otoczenie i księże zdecydowali się zaryzykować. Ich osobiste przekonanie i wiara w to Chrystus jest prawdziwym Bogiem, dlatego pokona przeciwności.
Dobrawa w 965 przybyła do Mieszka, przynosząc katolickich księży jako pierwszych misjonarzy, którzy przekazywali otoczeniu prawdę wiary. W każdą środę i sobotę władca brał udział w mszach świętych odprawianych tylko dla niego i słuchał nauk o zasadach chrześcijańskich.
Duży wpływ na poznanie Ewangelii miała żona Dobrawa.
Gall Anonim (1066 - 1145) kronikarz, biskup merseburski Thietmar (975 - 1018) stwierdzają, iż miała bardzo duży wpływ na nawrócenie i przyjęcie przez Mieszka chrztu. Król pogrążony był w błędach pogaństwa. Zażądał, aby jego żona była bardzo dobrą kobietą. Z Czech nazywała się po słowiańsku Dobrawa, co w języku niemieckim znaczy dobra. Dobrawa, wyznawczyni Chrystusa, widząc u swego małżonka błądy pogaństwa, zastanawiała się, w jaki sposób pozyskać go dla wiary.
Odmówiła, jeżeli nie zrzuci zdrożnego obyczaju i nie przyrzeknie zostać chrześcijaninem. On przystał, iż porzuci zwyczaj pogański i przyjmie sakrament wiary chrześcijańskiej.
Dobrawa przybyła do Polski z wielkim orszakiem (dostojników świeckich i duchownych). Kiedy wyrzekł się błędów pogaństwa i przeszedł na łono matki Kościoła, Mieszko za sprawą wiernej żony dostąpił łaski chrztu wiary i nawrócenia.
14 kwietnia 966 r.
Wielka sobota - Mieszko przyjął sakrament chrztu św. Jan Długosz przekazał wiadomość, że Papież Jan XIII przy konsekracji biskupa Jordana dał mu na drogę do Poznania relikwię miecz św. Piotra, którym apostoł broniąc Chrystusa przed pojmaniem w Ogrodzie Oliwnym, odciął ucho Malchusowi. Miecz jest do dzisiaj przechowywany w Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu. Książe, którego władza dzięki religii chrześcijańskiej uzyskała sakralny wymiar. Szczerze się nawrócić, nie szczędzić sił, aby szerzyć wiarę, która jego ludowi otwarła drogę do zbawienia. Przyjęcie chrztu świętego przez Mieszka było najważniejszym wydarzeniem w naszej historii.
Szanowny czytelniku
Dzielę się moją wiedzą z każdym kto ma życzenie i chce przybliżyć sobie wiedzę historyczną. Historia Polaków, naszej Ojczystej Ziemi to atut do przemyśleń, refleksji i wyciągania wniosków. Warto według mnie zapoznać się z biografią naszej Ojczystej Ziemi Polski. Warto przeanalizować, z jakimi trudnościami musiała zmierzyć się Polska i jej obywatele, aby przekazać kolejnym pokoleniom wolną ojczyznę z najważniejszymi wartościami.
Zapraszam do przemyśleń, refleksji i poczucia własnej wartości z serdecznymi pozdrowieniami.
Oficjalny serwis
